Psyche & Soma

trish

ostatnio bardziej przyglądam się problemom dzieci na świecie i w polsce -
więcej artykułów trafia mi w ręce, przygotowuję pracę do szkoły m.in. na ten temat.
o tym, jak źle jest w domach dziecka i jak straszną traumę dzieci stamtąd wynoszą
o tym, jak wiele niewinnych istot cierpi z powodu miejsca urodzenia, społeczności, w której żyją, braku pitnej wody, dostępu do opieki medycznej, szczepień, czy choćby jedzenia
pojedynczo spotykam się z przypadkami naprawdę okrutnego traktowania dzieci i to uczucie, które wtedy pojawia się gdzieś w środku jest jak krzyk - tak nie powinno być!

potem przychodzi mi do głowy myśl - a gdyby tak spróbować uratować jedno istnienie? tak kompleksowo - dać pitną wodę, jedzenie, edukację, opiekę medyczną, bezpieczeństwo, a przede wszystkim Dom? pełen milości, prawdziwy Dom? nie trzeba sięgać daleko, w Afryce dzieci cierpią niewybrażalnie, ale i u nas, na naszym polskim, swojskim podwórku dzieci doświadczają przemocy fizycznej czy seksualnej.

myślę sobie czasem - jestem bardzo przeciętną osobą, żyję w sumie z dnia na dzień, mam skomplikowaną sytuację osobistą, ale w gruncie rzeczy jestem zwyczajnie szczęśliwą osobą. chciałabym podzielić się tym z kimś, kto potrzebuje tego najbardziej na świecie

oj, mam moje własne dziecko, więc problem bezdzietności mnie nie dotyczy. ta myśl bierze się z potrzeby serca i chyba będę ją pielęgnować...

rosel

bardzo fajną rzeczą według mnie jest tzw.adopcja serca. Kiedyś chciałam bardzo to zrobić, ale póki nie mam własnych jakichś minimalnych dochodów to trochę się to mija z celem. A nie chcę nakłaniać rodziców bo chciałabym żeby to było "moje dziecko" :-D